جهان سوم جایی است که هر کسی بخواهد مملکتش را آباد کند، خانه‌اش خراب می‌شود و هرکسی بخواهد خانه‌اش آباد باشد باید در تخریب مملکتش بکوشد - دکترحساب

درد من تنهایی نیست... بلکه مرگ ملتی است که گدایی را فناعت، بی عرضگی را صبر و با تبسمی بر لب این حماقت را حکمت خدا می دانند

بی شک جهان را به عشق کسی آفریده اند ، چون من که آفریده ام از عشق جهانی برای تو !

آدم ها همه می پندارند که زنده اند؛ برای آنها تنها نشانه ی حیات؛ بخار گرم نفس هایشان است! کسی از کسی نمی پرسد : آهای فلانی! از خانه ی دلت چه خبر؟! گرم است؟ چراغش نوری دارد هنوز؟ ...

فراموش شدنی نیستند آنان که با خط مهر بر قلبمان حک شدند چون میگذارند بدنشان پس از مرگشان زنده بماند

همیشه یک بهانه برای درد دل هست "هیچوقت دلی بی بهانه نمی تپد" نمیدانم بهانه ها دلگیرند یا دلها بهانه گیرند؟

دیشب رفتم.................... باز به پای اسمان افتادم؟ التماس کردم که ارام ساز من ،بمان گفت:آخر به چه عاشق شده ای؟ به چشمک شبانه ای.......... گاهگاهی!!!!!!!! یابه نگاهی که نمی بیندت. "دلخوشی به ستاره های سنگی"؟!؟! * دلم باز با تنهایی، گرم گرفته بود! رفتم بالای نردبان... خوش خیالی؟ همه ستاره ها را پاک کردم...... آسمان بی این سنگهای مغرور، قشنگ بود جایتان خالی

به کوچه ای رسیدم که پیرمردی از ان خارج میشد به من گفت:نرو که بنبسته! گوش نکردم ، رفتم وقتی برگشتم و به سر کوچه رسیدم پیر شده بودم . . .

من ارگ بم و خشت به خشتم متلاشي، تو نقش جهان هر وجبت ترمه و كاشي، در هر نفس اين است دعايم همه ي ماه، در زير و بم خاطره آزرده نباشي...

کاش میفهمیدی , جهـــــانم بی تو الف ندارد!!!